Poesia trilingue: Tre poesie scelte di Latra Kebir / Latra Kebir – Trzy wiersze wybrane
Traduzione in polacco e italiano Izabella Teresa Kostka.
Przekład z francuskiego na język włoski i polski Izabella Teresa Kostka.
“””
Latra Kebir, nata Sahari
(pseudonimo: Mère Courage / Madre Coraggio)
di professione insegnante di francese in pensione.
Opere pubblicate:
– Il mio diario del confinamento – la mia vita al riparo dagli altri (2020), Éditions du Net
– Parole per alleviare i mali (2020), Éditions du Net
– Itinerario di un INDIGENO (2021), Éditions du Net, nominato al Premio della Giornata Internazionale del Manoscritto Francofono (JDMF 2021)
– La guerra vista dalla mia finestra – Ucraina, una guerra senza fine (2022), Éditions du Net
– Ho scelto di vivere meglio (2023), Éditions du Net, nominato al Premio JDMF 2023
– Rialzati, o amata Palestina (2024)
HIPPO REGIUS Éditions – Annaba (Algeria)
*
Latra Kebir, ur. Sahari
(pseudonim: Mère Courage / Matka Odwaga)
z zawodu nauczyciela języka francuskiego na emeryturze.
Publikacje:
– Mój dziennik z czasu izolacji – moje życie z dala od innych (2020), Éditions du Net
– Słowa, by łagodzić cierpienia (2020), Éditions du Net
– Droga RDZENNEGO (2021), Éditions du Net, nominowana do Nagrody Międzynarodowego Dnia Rękopisu Frankofońskiego (JDMF 2021)
– Wojna widziana z mojego okna – Ukraina, wojna bez końca (2022), Éditions du Net
– Wybrałam żyć lepiej (2023), Éditions du Net, nominowana do Nagrody JDMF 2023
– Powstań, umiłowana Palestyno (2024)
HIPPO REGIUS Éditions – Annaba (Algieria)
***
ROUH ERROUH (l’âme de mon âme)
Voilà je te rejoins
La-bas où c’est tellement bien
Au paradis le tien le mien
J’ai parlé de toi autour de moi
A l’univers de Gaza aux abois
Au soleil au ciel à la lune
Le ciel a pleuré sur les dunes
Des ouragans d’infortune
Les étoiles ont salué ton voile
La lune s’est agenouillée
Triste mais émerveillée
J’ai prié prié pour te rejoindre
Les anges m’ont écouté
Mon message est passé
L’âme de mon âme a retrouvé
Son papy tout juste martyrisé
Ton papy est monté au ciel
Fier et heureux de t’enlacer
Comme avant cette guerre atroce
Où tu me chantais tes chansons
Tu me faisais rire aux éclats
Je me sentais comme un roi
Mais des mains meurtrières
Ont ébranlé ma vie et ma foi
Dors mon ange du sommeil des justes
Le paradis est fait pour toi et moi
(19 décembre 2024)
*
ROUH ERROUH (l’anima della mia anima)
Ecco, ti raggiungo
Là dove si sta così bene
Nel paradiso, il tuo e il mio.
Ho parlato di te intorno a me
All’universo di Gaza in affanno,
Al sole, al cielo, alla luna.
Il cielo ha pianto sulle dune
Uragani d’infelicità
Le stelle hanno salutato il tuo velo,
La luna si è inginocchiata,
Triste ma meravigliata.
Ho pregato, pregato per raggiungerti,
Gli angeli mi hanno ascoltata,
Il mio messaggio è arrivato.
L’anima della mia anima ha ritrovato
Il suo nonno appena martirizzato.
Il nonno è salito al cielo,
Fiero e felice di abbracciarti,
Come prima di questa guerra atroce,
Quando mi cantavi le tue canzoni,
Mi facevi ridere di cuore,
Mi sentivo come un re
Ma mani assassine
Hanno scosso la mia vita e la mia fede.
Dormi, angelo mio, del sonno dei giusti,
Il paradiso è fatto per te e per me.
(19 dicembre 2024)
*
ROUH ERROUH (Dusza mojej duszy)
Oto jestem, dołączam do ciebie
Tam, gdzie jest tak cudownie
W raju, twoim i moim
Mówiłam o tobie do wszystkich wokół siebie
Do wszechświata Gazy w nieszczęściu
Do słońca, do nieba, do księżyca
Niebo płakało na wydmach
Huragany nieszczęścia
Gwiazdy witały twój welon
Księżyc przyklęknął
Smutny, lecz pełen zachwytu
Modliłam się i modliłam, by do ciebie dołączyć
Aniołowie mnie wysłuchali
Ma wiadomość została odebrana
Dusza mej duszy odnalazła zamęczonego dziadka
Dziadek wstąpił do nieba
Dumny i szczęśliwy, że cię tuli
Jak przed tą okrutną wojną
Gdy śpiewałaś mi swoje piosenki
Rozśmieszyłaś mnie do łez
Czułam się jak król
Lecz mordercze ręce
Wstrząsnęły mym życiem i moją wiarą
Śpij, mój aniele snem sprawiedliwych
Raj jest stworzony dla ciebie i dla mnie
(19 grudnia 2024)
***
ALLO DOCTEUR!
Qu’ont-ils fait de toi
Qu’ont-ils inventé pour t’arrêter
Comment peuvent-ils seulement t’approcher
Toi le héros sans peur et sans reproche
Toi qui sauves des vies que les autres fauchent
Toi qui souris malgré ce grand malheur
Toi qui avances quand tous les autres reculent
Toi qui parmi tes pairs tu restes incrédule
Devant cette bestialité et cette férocité
Qui animent leurs coeurs fagocités
Par la haine la voracité la soif de tuer
Résiste encore docteur à leurs tortures
Car tu sais résister à la peur qui perdure
Il est question encore de quelques heures
De quelques jours pour que la guerre cesse
Cette guerre qui nous laisse dans la détresse
La sale guerre encore une qui brise nos coeurs
Nous ne t’oublierons jamais tu es notre idôle
Tu le resteras dans le coeur des foules
Dans le coeur des peuples épris de liberté
Ton visage à jamais restera gravé
Nous érigerons ta statue de la générosité
Du dévouement et de ton sacerdoce
A la fin de tous ces massacres atroces
*
ALLO DOTTORE!
Che cosa ti hanno fatto
Che cosa hanno inventato per fermarti
Come possono anche solo avvicinarsi a te
Tu, l’eroe senza paura e senza macchia
Tu che salvi vite che altri spezzano
Tu che sorridi nonostante questa grande sventura
Tu che avanzi quando tutti gli altri arretrano
Tu che tra i tuoi pari resti incredulo
Davanti a questa bestialità e a questa ferocia
Che animano i loro cuori fagocitati
Dall’odio, dalla voracità, dalla sete di uccidere
Resisti ancora, dottore, alle loro torture
Perché sai resistere alla paura che perdura
È questione ancora di poche ore
Di pochi giorni perché la guerra finisca
Questa guerra che ci lascia nella disperazione
La sporca guerra, ancora una, che spezza i nostri cuori
Non ti dimenticheremo mai, sei il nostro idolo
E lo resterai nel cuore delle folle
Nel cuore dei popoli amanti della libertà
Il tuo volto resterà inciso per sempre
E innalzeremo la tua statua alla generosità
Alla dedizione e al tuo sacerdozio
Alla fine di tutti questi atroci massacri
*
Witaj, Doktorze!
Co oni ci zrobili
Co oni wymyślili, by cię powstrzymać
Jak w ogóle mogą się do ciebie zbliżyć
Ty, nieustraszony i nieskazitelny bohaterze
Ty, który ratujesz życie, które inni tracą
Ty, który uśmiechasz się pomimo tego wielkiego nieszczęścia
Ty, który idziesz naprzód, gdy inni się cofają
Ty, który wśród swych rówieśników pozostajesz pełen niedowierzania
Wobec bestialstwa i okrucieństwa
Które karmią ich serca wyżarte
Nienawiścią, żarłocznością i pragnieniem zabijania
Opieraj się ich torturom, Doktorze, wytrwaj
Bo wiesz, jak oprzeć się nieustającemu strachowi
To tylko kwestia godzin
Dni, zanim wojna się skończy
Wojna, która pozostawia nas w rozpaczy
Ta brudna wojna, kolejna, która łamie nam serca
Nigdy cię nie zapomnimy, jesteś naszym idolem
Pozostaniesz nim w sercach tłumów
W sercach ludzi kochających wolność
Twa twarz zostanie wyryta na zawsze
Wzniesiemy pomnik dla twej Hojności
Oddania i Twego kapłaństwa
Po zakończeniu tych wszystkich okrutnych masakr
***
LA MAÎTRESSE EST UNE FÉE
Elle est venue donner l’espoir
Créer la vie et le savoir
Les innocents venus apprendre
Avides de belles lettres
Ils veulent comprendre
Ils veulent répondre à cette solitude
Les visages pâles d’inquiétude
De famine et d’incertitudes
Des lendemains pas très sereins
Les petits mômes ont très envie
De renouer avec la vie
Le temps d’un cours improvisé
Par une maîtresse déguisée
A l’apparence d’une bonne fée
Venue expliquer une belle dictée
À ses élèves qui savourent
Ce moment magique improvisé
Pour pupitres, ils ont des pierres
Dans leurs doigts, un crayon vert
Pour colorier tout cet enfer
De beaux sourires sur leurs minois
Des anges surgis de leurs abris
Avides de livres et d’histoires
Ils ont dessiné puis effacé
Tous leurs traumas dans un élan
La salle de classe a des étoiles
En guise de toit un arc-en-ciel
Ni fenêtre, ni porte fermée
Des écoliers tous rassemblés
venus chanter la liberté
Le vent emporte tous leurs cauchemars
Et les disperse à bout de bras
Le temps d’un cours improvisé
Par une maîtresse bien avisée
Qui avait su réaliser
Des rêves d’enfants traumatisés
Dans un espace de liberté
Oû tous ces mômes ont pu rêver
Pour dessiner la liberté
Sur les pierres effritées
Les murs tombés depuis des mois
Au milieu de ce désarroi
Leur belle maîtresse est une fée
Avec son tableau qui danse au vent
Et la paix est à tire-d’aile
A vol d’oiseau dans les hameaux
Elle leur sourit et chante la vie
Et le cauchemar s’en va au loin
Car il n’a plus de lendemain
On rêve enfin d’un ciel serein
Qui ressemble tant à ce matin
(Le poème “ LA MAÎTRESSE EST UNE FÉE” a obtenu le 2eme prix VICTOR HUGO poésie francophone aux JEUX FLORAUX DU BÉARN 2024)
*
LA MAESTRA È UNA FATA
È venuta a donare speranza
A creare la vita e il sapere
Gli innocenti venuti ad imparare
Avidi di belle lettere
Vogliono comprendere
Vogliono rispondere a questa solitudine
I volti pallidi d’inquietudine
Di fame e d’incertezze
Di domani non molto sereni
I piccoli bimbi hanno tanta voglia
Di riallacciare il filo con la vita
Il tempo di una lezione improvvisata
Da una maestra travestita
Con l’aspetto di una buona fata
Venuta a spiegare un bel dettato
Ai suoi alunni che assaporano
Questo momento magico improvvisato
Per banchi, hanno pietre
Nelle loro dita, una matita verde
Per colorare tutto questo inferno
Di bei sorrisi sui loro visi
Angeli usciti dai loro rifugi
Avidi di libri e di storie
Hanno disegnato e poi cancellato
Tutti i loro traumi in uno slancio
L’aula ha le stelle
E come tetto un arcobaleno
Né finestre né porte chiuse
Scolari tutti riuniti
Venuti a cantare la libertà
Il vento porta via tutti i loro incubi
E li disperde a braccia aperte
Il tempo di una lezione improvvisata
Da una maestra ben ispirata
Che aveva saputo realizzare
I sogni di bambini traumatizzati
In uno spazio di libertà
Dove tutti quei bimbi hanno potuto sognare
Per disegnare la libertà
Sulle pietre sgretolate
Sui muri crollati da mesi
In mezzo a questo smarrimento
La loro bella maestra è una fata
Con la sua lavagna che danza nel vento
E la pace è a colpo d’ala
In volo d’uccello nei villaggi
Lei sorride loro e canta la vita
E l’incubo se ne va lontano
Perché non ha più un domani
Si sogna finalmente un cielo sereno
Che somiglia tanto a questo mattino
(La poesia “LA MAESTRA È UNA FATA” ha ottenuto il 2º Premio Victor Hugo per la poesia francofona ai Jeux Floraux du Béarn 2024)
*
NAUCZYCIELKA JEST WRÓŻKĄ
Przyszła dać nadzieję
Stworzyć życie i wiedzę
Niewinni, którzy przyszli się uczyć
Spragnieni pięknych słów
Chcą zrozumieć
Chcą odpowiedzieć na samotność
Blade twarze zmartwień
Głodu i niepewności
Niepewnego jutra
Małe dzieci pragną
Ponownie zjednoczyć się z życiem
Na czas improwizowanej lekcji
Prowadzonej przez przebraną nauczycielkę
Wyglądającą jak dobra wróżka
Przybywającą, by wyjaśnić piękne dyktando
Swoim uczniom, którzy delektują się
Tą magiczną, improwizowaną chwilą
Za ławki mają kamienie
W palcach zieloną kredkę
by pokolorować całe to piekło
Piękne uśmiechy na twarzach
Anioły wyłaniające się ze swych schronień
Spragnione książek i opowieści
Rysowały, a potem wymazywały
Wszystkie swe traumy jednym zamachem
Klasa ma gwiazdy
Za dach tęczę
Bez okna, bez zamkniętych drzwi
Wszyscy uczniowie się jednoczą
Przychodzą śpiewać o Wolności
Wiatr porywa wszystkie ich koszmary
I rozrzuca na odległość wyciągniętej ręki
Na czas lekcji improwizo
Przez mądrą nauczycielkę
Która wiedziała, jak spełnić
Marzenia straumatyzowanych dzieci
W wolnej przestrzeni
Gdzie wszystkie te dzieci mogłyby marzyć,
by narysować wolność
Na kruszących się kamieniach
Murach, walących się miesiącami
Pośród tego chaosu
Ich piękna nauczycielka jest wróżką
Z tablicą, która tańczy na wietrze
A pokój jest szybki, porywisty
Jak kruk przelatuje przez wioski
Uśmiecha się do nich i śpiewa o życiu
I koszmar znika,
bo nie ma jutra
Wreszcie śnimy o spokojnym niebie
Tak podobnym do dzisiejszego poranka
(Wiersz „NAUCZYCIELKA JEST WRÓŻKĄ” zdobył II. Nagrodę Poetycką im. Victora Hugo dla Frankofonii na JEUX BÉARN FLORAL FLOWERS 2024)
***
