SENI

Seni di una madre:
due prati estesi che guidano verso la via lattea,
mele mature che godono di un lieve dolore
di ogni morso sdentato dell’innocente infanzia.

Non conoscono i rimpianti
provati dalle nove lune,
plasmati dall’attesa di una Nuova Vita
poggiata sul grembo allo schiudersi del seme.

Pulsano di ricordi scolpiti dal desio
tramontato negli anni dedicati ai figli,
tra le gemme fiorite appassiscono d’autunno
scaldati soltanto da un coprispalle.

Rimangono caldi e accoglienti
pronti a donarci sempre il sostegno,
profumati di gioia al nostro ritorno,
feriti a sangue al brusco distacco.

Seni di ogni Madre:
un ritratto d’Amore che sconfigge la Morte.

PIERSI

Matczyne piersi:
dwie rozłożyste łąki prowadzące do mlecznej drogi,
dojrzałe jabłka rozkoszujące się słodkim bólem
zadanym “niewinnym kąsaniem” bezzębnego dzieciństwa.

Nie znają żalu,
doświadczone przez dziewięć księżyców,
uformowane oczekiwaniem na Nowe Życie
złożonym na łonie po otwarciu ziarna.

Pulsują wspomnieniami przepełnionymi pożądaniem
zatraconym przez lata poświęcone dzieciom,
wśród kwitnących pączków więdną jesienią
ogrzane tylko wełnianym szalem.

Są ciepłe i przytulne,
gotowe, by być dla nas zawsze ostoją,
pachnące szczęściem przy naszym powrocie,
do krwi zranione gwałtowną rozłąką.

Piersi każdej matki:
wizerunek Miłości, która wygra ze Śmiercią.

~

Izabella Teresa Kostka

Tratto dal libro “Si dissolvono le orme su qualsiasi terra / Rozmywają się ślady na każdej ziemi” CTL 2017, tutti I diritti riservati.